Τα Παράδοξα των καιρών

Ιστότοπος Εναλλακτικής Ενημέρωσης

Ο μύθος του Δαίδαλου και του Ίκαρου

Ίκαρος και Δαίδαλος

Η ιστορία της κατάκτησης του ουρανού αρχίζει από τους αρχαιότατους χρόνους και βαδίζει παράλληλα με την πρόοδο του πολιτισμού. Ο άνθρωπος επεδίωξε να απαλλαγεί από τα δεσμά της φύσης και να κατακτήσει τον ουρανό. Έχοντας σαν παράδειγμα τα πτηνά, που με τις πτέρυγές τους διασχίζουν τους αιθέρες, και έχοντας σαν όπλα του το νου και τη φιλοδοξία, πέτυχε να αναπληρώσει με τεχνικά μέσα όσα όργανα και ιδιότητες στερήθηκε από τη φύση και να πραγματοποιήσει σε μέγιστο βαθμό τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του.

Πρωτοπόροι σε αυτή την φιλοδοξία αναδείχτηκαν οι αρχαίοι Έλληνες. Από τον Ερμή και την Ίριδα συχνά να πετούν αλλά και την διαφυγή του Δαίδαλου και του Γιου του Ικάρου από την Κρήτη πετώντας με ανθρώπινα και όχι με υπερφυσικά και θεία μέσα, είναι μόνο μερικά παραδείγματα ότι οι αρχαίοι Έλληνες θα κατακτούσαν τους ουρανούς.

Ο μύθος του Ικάρου και του Δαίδαλου ξεκινάει στην Αρχαία Αθήνα. Στο εργαστήριο του Δαίδαλου μαθήτευε ο γιος της αδερφής του Πέρδικας ή Πολυκάστης, ο Τάλως. Φαίνεται πως το ταλέντο είχε μοιραστεί απλόχερα στην οικογένεια και ο Τάλως αναδεικνυόταν σε εξαιρετικά ιδιοφυή τεχνίτη. Οι φήμες στην Αθήνα έδιναν και έπαιρναν ότι ο ανιψιός θα καταφέρει να ξεπεράσει το θείο του. Ο Δαίδαλος τυφλώθηκε από ζήλια και έβγαλε τον Τάλω από τη μέση γκρεμίζοντας τον από την Ακρόπολη. Το έγκλημα δεν άργησε να αποκαλυφθεί και ο Δαίδαλος εκδιώχθηκε από την Αθήνα. Ο Δαίδαλος τελικά έφτασε στην Κρήτη μαζί με την φήμη του και δεν άργησε να γίνει έμπιστος του βασιλιά Μίνωα.

Εκεί κατασκεύασε τον Λαβύρινθο για να ζει μέσα ο Μινώταυρος, ο γιος της γυναίκας του Μίνωα Πασιφάης. Μέσα στον Λαβύρινθο φυλάκισε ο Μίνωας και τον ίδιο τον Δαίδαλο με τον γιο του Ίκαρο, διότι ο Δαίδαλος είχε βοηθήσει την Πασιφάη να ενωθεί με τον Ταύρο του Ποσειδώνος και να γεννηθεί ο Μινώταυρος. Ο Δαίδαλος με τον Ίκαρο δραπέτευσαν από τον Λαβύρινθο με τη βοήθεια των φτερών που είχε κατασκευάσει και για τους δύο ο Δαίδαλος, χρησιμοποιώντας πούπουλα και κερί. Τα φτερά αυτά τα προσάρτησαν στους ώμους τους και πέταξαν στον ουρανό.

Ο μύθος του Ίκαρου και του Δαίδαλου

Ο Ίκαρος όμως, γοητευμένος από την πτήση, παράκουσε την εντολή του πατέρα του να μην πετάει πολύ ψηλά για να μη λιώσει από τη ζέστη του ήλιου το κερί των φτερών, ούτε και πολύ χαμηλά για να μην λυθούν τα φτερά από την υγρασία της θάλασσας, πέταξε ψηλά με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί και να αποκολληθούν τα φτερά, να πέσει στη θάλασσα και να χάσει τη ζωή του! Η θαλάσσια περιοχή όπου ο Ίκαρος βρήκε τον θάνατο ονομάστηκε έκτοτε Ικάριο Πέλαγος ή Ικάριος Πόντος. Η περιοχή αυτή βρίσκεται νότια του νησιού που ονομάστηκε Ικαρία.

Ο διδακτικός χαρακτήρας του μύθου είναι προφανής: η απερισκεψία και η επιπολαιότητα των νέων που αδιαφορούν για τις συμβουλές και την εμπειρία των γονιών τους και γενικά των μεγαλύτερων σε ηλικία, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στη ζωή τους. Επιπλέον στη ζωή όλων μας πρέπει να υπάρχει μέτρο. Ούτε πολύ ψηλά κοντά στον ήλιο, ούτε πολύ χαμηλά κοντά στη θάλασσα συμβούλευσε ο Δαίδαλος, αλλά ο Ικαρος δεν έδωσε σημασία και με την υπερβολή του έχασε τη ζωή του. Η Marie Delcourt υποστηρίζει από την άλλη ότι το πέταγμα συμβολίζει την κορύφωση που είχε επιτύχει ο Δαίδαλος κατακτώντας τις τεχνικές γνώσεις σε τόσο υψηλό επίπεδο. Τέλος, σύμφωνα με μία άλλη ερμηνεία του μύθου, το πέταγμα θα μπορούσε να συμβολίζει τη μεγάλη ταχύτητα που μπορεί να αναπτύξει ένα πλοίο με πανιά, το οποίο και αυτό θεωρείται εφεύρεση του Δαίδαλου. Η ερμηνεία αυτή υποστηρίζεται από άλλη εκδοχή του μύθου, ότι ο Δαίδαλος και ο Ικαρος διέφυγαν με ιστιοφόρα πλοία από την Κρήτη και του Ίκαρου το πλοίο ανατράπηκε κοντά στη Σάμο.