Τα Παράδοξα των καιρών

Ιστότοπος ενημέρωσης

Η τρομερή ιστορία του αεροπορικού δυστυχήματος στις Άνδεις

Αεροπορικό δυστύχημα στις Άνδεις

Οι επιζήσαντες των Άνδεων θα συγκλονίσουν τον κόσμο με την ιστορία τους. Αυτά που έζησαν για περίπου 2 μήνες θα τους αλλάξει την ζωή για πάντα.

Ήταν 12 Οκτωβρίου 1972 , όταν το αεροσκάφος της Πολεμικής αεροπορίας της Ουρουγουάης θα μετέφερε 40 αθλητές μαζί με παράγοντες της ομάδας ράγκμπι <<old christians>> και το πενταμελές πλήρωμα, επρόκειτο να αγωνιστούν ενάντιoν την χιλιανής ομάδας <<old boys>> στο Σαντιάγο της Χιλής. Οι αγώνες διεξάγονται στο πλαίσιο του λατινοαμερικάνικου τουρνουά ράγκμπι για το Copa de la Amistad, γνωστό και ως <<Κύπελλο Φιλίας>>.

Λόγο της επιδείνωσης του καιρού ο κυβερνήτης του αεροπλάνου επέλεξε να προσγειωθεί στην πόλη της Αργεντινής, Μεντόζα, στους πρόποδες των Άνδεων. Εκεί οι επιβάτες και το πλήρωμα θα διανυκτέρευαν.

Στις 13 Οκτωβρίου η καιρικές συνθήκες δεν είχαν καθόλου βελτιωθεί, αλλά το πενταμελές πλήρωμα ενδίδοντας στις πιέσεις των επιβατών, αποφάσισε να απογειωθεί για το Σαντιάγο. Πάνω από την Χιλή το αεροπλάνο αντιμετώπισε πρόβλημα, έχασε ύψος 200 μέτρα, προσέκρουσε σε μια κορυφή των Άνδεων, έχασε τμήμα της Ουράς και συνετρίβη στο Χιόνη. 12 από τους επιβάτες σκοτώθηκαν ακαριαία, ενώ 5 ακόμη υπέκυψαν από τα τραύματα τους την πρώτη νύχτα.

Οι επιζώντες είχαν στην διάθεση τους ελάχιστες ποσότητες τροφής: μερικές σοκολάτες, διάφορα σνακ και μπουκάλια κρασί. Στις ημέρες που ακολούθησαν χώρισαν το φαγητό σε μερίδες και έλιωναν το χιόνι για να εξασφαλίσουν νερό. Καταφύγιο τους για να προφυλαχθούν από το κρύο χρησίμευε η κατεστραμμένη άτρακτος του αεροπλάνου.

Ύστερα από 10 μέρες άκουσαν στο ραδιοφωνάκι ότι η επιχείρηση αναζήτησης τους για τοιχόν επιζώντες σταμάτησε. Τότε ήταν που πήραν την σκληρή απόφαση, η οποία έμελλε να γίνει πρωτοσέλιδο και να συγκλονίσει την διεθνή κοινότητα. Ξεκίνησαν να τρέφονται με την σάρκα των νεκρών επιβατών και φίλων τους. Ήταν κάτι φρικτό αλλά η ζωή τους ήταν σε κίνδυνο.

«Όταν μάθαμε ότι οι έρευνες σταμάτησαν, ότι δεν υπήρχαμε πλέον για τον κόσμο, έπρεπε να πάρουμε μια απόφαση, και δεν μας είχε απομείνει τίποτα άλλο από τρόφιμα. Έτσι έγινε», θυμάται ένας από τους επιζώντες, ο Κάρλος Παέζ, σε συνέντευξή του πριν από δέκα χρόνια με αφορμή την 30ή επέτειο από το δυστύχημα.

Στις 21 Οκτωβρίου ένας από τους διασωθέντες πέθανε και στις 29 Οκτωβρίου μία χιονοστιβάδα αποτελείωσε άλλους οκτώ. Μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου ακόμη τρεις είχαν χάσει τη ζωή τους.

Στις 12 Δεκεμβρίου, 2 από τους επιζήσαντες, ο Νάντο Παράδο και ο Ρομπέρτο Κανέσα, αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια πορεία για την σωτηρία τους. Μετά από την δεκαήμερη πεζοπορία, για καλή τους τύχη βρέθηκε στον δρόμο τους ένας ορεσίβιος μεταφορέας, ονόματι Σέρχιο Καταλάν, ο οποίος τους περιέθαλψε και ειδοποίησε τις αρχές, οι οποίες είχαν διακόψει τις έρευνες. Μέχρι της 23 Δεκεμβρίου 1972 και οι υπόλοιποι 14 επιζώντες του αεροπορικού δυστυχήματος είχαν μεταφερθεί σώοι και ασφαλείς στο Μοντεβιδέο.

Επιζώντες

Τα μέσα ενημέρωσης επέλεξαν να εστιάσουν όχι στη δύναμη και το κουράγιο των επιζώντων, αλλά στην ανθρωποφαγία. Η καθολική εκκλησία δήλωσε επισήμως ότι η ανθρωποφαγία των συγκεκριμένων ανθρώπων δεν ήταν αμαρτία. Οι συγγενείς των νεκρών συγχώρεσαν τους επιζώντες, λέγοντας ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης.

Η ιστορία των Ουρουγουανών αθλητών μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1993, στην ταινία <<Οι Επιζήσαντες>>.