Τα Παράδοξα των καιρών

Ιστότοπος ενημέρωσης

19 Μαϊού 1919 Γενοκτονία Ποντίων

Γενοκτονία Ποντίων

Ο όρος Γενοκτονία διαμορφώθηκε κυρίως μετά την δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει η συστηματική, σκόπιμη και μαζική εξόντωση και αφανισμός ενός ολόκληρου έθνους ή φυλετικής ομάδας (με δολοφονίες, πρόκληση σωματικών ή ψυχικών τραυμάτων, εμποδισμό των γεννήσεων, εκτοπισμό κ.ά.)

Μία απο τις μεγαλύτερες, φρικτές και όμως όχι τόσο γνωστές στον ευρύ κόσμο Γενοκτονία είναι αυτή  των Ποντίων από τους Νεότουρκους που έγινε συστηματικά κατά τη περίοδο 1914-1923. Ήταν λοιπόν 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ μετέπειτα Ατατούρκ αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα προκειμένου να ξεκινήσει την δεύτερη φάση, εξόντωσης των Ελλήνων στην βόρεια Μικρά Ασία προσπαθώντας επίσης να συντονίσει την αντίσταση των Τούρκων κατά της ελληνικής στρατιάς που είχε καταλάβει πριν μερικές εβδομάδες την Σμύρνη.

Οι εκκλήσεις τους να συμπεριληφθούν στο ελληνικό κράτος δεν εισακούστηκαν από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο όποιος θεωρούσε πως ο Πόντος ήταν απομακρυσμένος από τις υπόλοιπες ελληνικές περιοχές με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η υπεράσπιση του από τις τουρκικές επιδρομές . Αντιθέτως πρότεινε να προχωρήσουν οι Πόντιοι την δημιουργία μιας ομοσπονδίας με τους Αρμένιους. Το 1920 όμως ο αρμενικός στρατός ηττήθηκε από τους Τούρκους,με αποτέλεσμα να συνθηκολογήσουν οι Αρμένιοι και να μείνουν οι Πόντιοι μόνοι τους. Έκτοτε και μέχρι το 1922 ο Κεμάλ, έχοντας εκκαθαρίσει τα δευτερεύοντα μέτωπα στη Μικρά Ασία, προχώρησε ανενόχλητος στην σταδιακή εξόντωση του ποντιακού ελληνισμού. Στους 353.000 ήταν οι καταγεγραμμένοι επίσημα νεκροί και άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι, αποτελούν πάντοτε για τους Πόντιους μια μνήμη που τους στοιχειωμένη στην ψυχή.

Ξεριζωμένοι Πόντιοι

Με μεγάλη καθυστέρηση το 1994 ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή η 19η Μαΐου Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.